• Mijn account
    • (X)Inloggen

      Ik ben al klant bij Poppenwinkel.com

      Voer je e-mailadres en wachtwoord hier in om in te loggen op de website:

      Wachtwoord vergeten?

      Nog geen klant bij Poppenwinkel.com?

      • Eerdere bestellingen bekijken
      • Automatisch verstuurgegevens ophalen
      • Track je bestelling
      Nieuw bij Poppenwinkel.com
Je bent hier:

Achtergrondinformatie Jumeau

Beeldschoon geklede poppen met wereldfaam

Jumeau & Zn: met medailles overladen poppenmakers

Wie een echte pop van het Franse merk Jumeau in de wacht heeft kunnen slepen mag zich heel gelukkig prijzen! De antieke poppen van dit beroemde merk zijn zo prachtig gemaakt, dat ze vallen onder de categorie 'neusje van de zalm'. Wie ervan droomt om zo een schoonheid aan zijn verzameling te kunnen toevoegen, zal er wellicht eerst flink voor moeten sparen, want de prijzen liggen tussen 1000 en 38.000 euro!

Achtergrondinformatie Jumeau

In de jaren veertig van de negentiende eeuw gingen Louis-Desire Belton en Pierre-François Jumeau
van start met de productie van papier-maché poppen. In 1842 hadden de poppenmakers zich laten registreren aan de Rue Salle au Compte nummer 14 in Parijs. Toen Belton en Jumeau hun poppen presenteerden tijdens de Parijse Tentoonstelling 1844, viel hen zoveel complimenten ten deel, dat zij voor hun poppen een eervolle vermelding kregen. Uiteraard gaf dit beide firmanten een enorme stimulans, maar helaas voor Belton bleek dit van korte duur. Vrij onverwacht kwam hij in 1846 te overlijden.

Pierre-François besloot om alleen het bedrijf voort te zetten. De productie had nu plaats aan de Rue Mauconseil no 18. Vanaf deze periode werd het bedrijf 'Maison Jumeau' genoemd.
Ook in zijn eentje was hij succesvol. In 1849 verwierf hij tijdens de Parijse Tentoonstelling een bronzen, gevolgd door een gouden medaille tijdens de Grote Tentoonstelling in Londen in 1851.

Familiebedrijf
Tot dan toe verkocht Jumeau uitsluitend poppen van eigen fabricaat. Maar na 1850 voegde hij daar wassen poppen aan toe, die hij weliswaar vanuit Engeland importeerde. Niet lang daarna voegde hij daar poppen met porseleinen koppen aan toe. Deze koppen betrok hij van andere bekende leveranciers, waaronder François Gaultier.
De mooie waarderingen en prijzen die Jumeau mocht ontvangen, betroffen vooral de prachtige kleding en niet eens zozeer de poppen zelf. In één van de juryrapporten staat zelfs te lezen dat de poppen het vermelden niet eens waard zijn!

Daar kwam snel verandering in toen Jumeau besloot om zijn bedrijf te verhuizen naar Montreuil-sous-Bois en zelf koppen van porselein te gaan produceren. In 1867 werd zijn initiatief beloond met een zilveren medaille tijdens de Wereldtentoonstelling in Parijs gevolgd door een gouden 'plak' tijdens de Weense Tentoonstelling in 1873.
Ondertussen was in 1867 Jumeau's zoon, Emile, tot het bedrijf toegetreden. Gaandeweg nam hij de leiding van zijn vader over. Emile's vrouw, Ernestine Stephanie Ducruix kreeg daarbij de verantwoording over de aankleding van de poppen. Met andere woorden: Jumeau werd een familiebedrijf.

Modepop
De poppen van Jumeau waren niet voor niets zo gewaardeerd om de prachtige kleding. Het waren dan ook 'Poupées de Modes', oftewel modepoppen. Modieus gekleed, volwassenheid uitstralend. Eerder voor sier dan voor gebruik. Stoffen van de beste kwaliteit werden gebruikt: beeldig kant, prachtige zijde, brokaat en zelfs echt bont. Onder de fabuleuze japonnen droegen deze madammetjes mooi ondergoed, inclusief korsetjes en hoepelrokjes. De voetjes konden gestoken zijn in leren laarsjes met hoge hakjes. Welke vrouw vond én vindt het niet geweldig om een dergelijke schoonheid te bezitten?

In de jaren '70 besloot Emile het echter ook over een andere boeg te gooien. De Jumeau Bébé deed zijn intrede. Deze pop kreeg een kinderlijke, meisjesachtige uitstraling. Hoewel de Poupées de Modes, tot op de dag van vandaag, bijzonder gezocht zijn onder verzamelaars, zijn het de bébé's die Jumeau wereldfaam bezorgden.

Kinnekuiltje
Een nieuwe glorieuze periode brak aan voor Jumeau. De bébé's verschenen in verschillende groottes en soorten op de markt, waaronder de looppop Bébé Marcheur. Ook de bébé's waren prachtig aangekleed. Mooie poppen, met glazen ogen en zware, maar fijn aangezette wenkbrauwen en vaak met een lief kuiltje in de kin.

Wederom vlogen Jumeau de linten met medailles om de nek. Goud tijdens de Philadelphia Tentoonstelling( 1876), de Wereld Tentoonstelling in 1878 in Parijs en de International Exhibitions in Sydney (1879) en Melbourne (1880) en New Orleans. Tot circa 1895 rolden bij Jumeau jaarlijks meer dan drie miljoen poppen van de band.
In 1891 en 1896 verwierf Emile patenten op respectievelijk zijn poppenschoenen en beweeglijke poppenogen. Maar dit zouden zijn laatste echte successen als Maison Jumeau zijn.

Duitse Concurrentie
Eind 19e eeuw braken andere tijden aan voor Jumeau en zijn 'conculega's. De Duitse poppenmakers bestormden de Europese markt. Met een enorme productie van mooie, maar veel goedkopere porseleinen poppen. De Franse fabrikanten hadden van die Duitse concurrenten al jaren last, maar na 1895 veranderde de last in een 'struggle for life'. De eens zo individueel opererende Franse producenten zagen in dat het verstandig zou zijn om in plaats van elkanders concurrent elkaars partner te worden. Zodoende besloten Jumeau, Bru, Rabery & Delphieu, Gaultier, het Frans-Duitse Fleischmann & Bloedel en anderen de krachten te bundelen binnen een nieuwe onderneming: de Société de Fabrication de Bébe's & Jouets, oftewel de S.F.B.J. In 1899 werd deze nieuwe samenwerking bekrachtigd in Parijs en in Montrueil-sous-Bois. Voortaan werd alleen geproduceerd onder naam en merkvoering van S.F.B.J. Veel van de deelnemende partijen gingen gewoon door met de productie van dezelfde poppen als toen ze nog zelfstandige bedrijven waren. Maar wat betreft de kwaliteit werd de lat vaak aanzienlijk lager gelegd. Ook is bekend dat in Parijse winkels veel goedkopere, ongemerkte Jumeau poppen werden verkocht.
Daarnaast wisselden de deelnemers ook elkaars mallen uit. Zodoende kan het zijn dat een Jumeau in werkelijkheid gemaakt is door bijvoorbeeld Bru.

S.F.B.J.
Ondanks de mindere kwaliteit, ging het S.F.B.J. voor de wind. Er werd een verscheidenheid aan type poppen gemaakt: van speelpoppen tot folklore poppen aan toe. Er waren periodes bij dat er miljoenen poppen per jaar werden geproduceerd.
Naast porselein werden ook andere materialen gebruikt, zoals compositie en vroege plastics.

Helaas kwam na de Tweede Wereldoorlog het einde van de S.F.B.J. in zicht. De concurrentie – nu ook vanuit Engeland en Amerika – groeide gestaag. Nieuwe materialen, met veel nieuwe voordelen – kwamen in zwang. S.F.B.J. kon hier niet bijtijds in meegroeien. In 1958 viel het doek. En ook Jumeau behoort vanaf dat moment tot het verleden.

©Pers- en tekstbureau Heliant